Met de vlam in de pijp

()

Als vrachtwagenchauffeur heb je tegenwoordig nogal eens te maken met lifters. Ik ben er niet happig op om iemand mee te nemen, maar ik ben ook niet onmenselijk. Op een woensdagmiddag reed ik van Luik naar Oostende, met een zo goed als lege laadbak, ik moest alleen nog in Hasselt een pakje bezorgen, daarna kon ik naar huis. Het was drie uur toen ik Hasselt achter me liet. Het werd donker en even later plensde een hevige regenbui tegen de voorruit van de cabine. Ik zette mijn ruitenwissers aan en deed het licht aan. Even voor Oostende stonden er twee meisjes langs de weg. Ze duimden hevig en ik stopte. Ze zagen er vrij onschuldig uit. Het portier openend riep ik: “Waar moeten jullie heen?”

“Naar Oostende, mogen we mee?”

“Stap in, je kunt gemakkelijk naast me in de cabine zitten.”

De meisjes klauterden in de wagen en ik nam ze eens op. Achttien jaar, iets ouder. Ze zagen er wel aantrekkelijk uit, al kon ik niet veel meer van hun benen zien dan de vormen die strak in hun afgesleten spijkerbroeken zaten geperst. Wel, het leek erop, stelde ik vast.

“Jullie boffen, “zei ik.

“Waarom?” vroeg het meisje dat naast me zat.

“Omdat ik uit principe nooit lifters meeneem.”

“Principes zijn er om van af te wijken,” luide haar weerwoord.

“Is dat jouw standpunt?”

“Natuurlijk. In ieder geval bedankt dat je ons niet in die plensbui liet staan.” “Geheel tot je dienst,” zei ik.

“Zou je niet naar Zeebrugge willen rijden?” vroeg ze.

“Zeebrugge? Daar heb ik niets te zoeken.”

“Ik zou het toch maar doen.”

Ik keek opzij en zag een klein pistool in haar hand glanzen. Het andere meisje had nog geen mond opengedaan.

“Doe dat ding weg,” zei ik, “ik ben niet onder de indruk.”

“En als ik in je been schiet?” Nou! Haar stem klonk hard, ik mag wel zeggen keihard.

“Verrek,” zei ik, “wat willen jullie eigenlijk van me?”

“Dat zal je wel merken. Daar is het kruispunt, sla daar maar rechtsaf. Op de weg naar Zeebrugge zijn mooie bosjes, daar kunnen we wel een gezellig babbeltje maken.”

Het leek me raadzaam haar te gehoorzamen en dus sloeg ik rechtsaf, richting Zeebrugge. Ik wist welke bosjes zij bedoelde en zonder iets te zeggen reed ik erheen en zette de wagen neer. “Zo goed?” vroeg ik.

“Prima.”

“Wonen jullie in Oostende?”

“Neen, natuurlijk niet, dan werden we gauw genoeg opgepakt. We zijn zelfs geen Vlamingen”

“Nee, die doen zulke dingen ook niet.”

“Zeg dat maar niet te hard. Nadia, ga jij naar buiten en hou de weg in de gaten” Het andere meisje stapte uit en toen ze het portier achter zich had gesloten zei het meisje met het pistool.”En nu gaat het je geld kosten, mannetje. Heb je veel geld bij je?”

“Wat noem je veel? Bijna duizend Euro.”

“Dat kunnen we wel gebruiken. Geef het maar gauw.” Ze richtte het pistool op mijn gezicht en ik keek in de loop.

“Doe dat stukje speelgoed maar weg,” zei ik lachend, “ik ben er niet bang meer voor.”

Ze liet het wapen zakken en keek me verschrikt aan. “Als je iemand wil beroven moet je geen alarmpistool op hem richten.”

“Hoe weet je dat dit een alarmpistool is?”

“Dat zie ik aan de geblokkeerde loop, schatje.”

Ze vloekte luid en wilde het portier openen, maar ik greep haar broekriem. “Hola, dat gaat zo maar niet, binnen blijven!” Ze krabbelde terug en vroeg ernstig. “Wat ga je nu met ons doen?”

“Roep eerst dat andere meisje maar naar binnen.” Ze riep het andere meisje, dat met natte haren de cabine in klom.

“Heb je het geld, Veerle?”, vroeg ze.

“Nee, en we krijgen het ook niet.”

“Wat zeg je?”

“Hij heeft ontdekt dat ik een alarmpistool op hem richtte. We zijn zuur, Nadia.” Het andere meisje keek me met ogen als schoteltjes aan en werd aardig wit om haar neus.

“Wat ga je met ons doen?”

“Dat zal ik jullie vertellen. Hebben jullie dit al eerder gedaan?”

“Ja,” zei Veerle, “en met meer succes dan vandaag.”

“Mooi, dan breng ik jullie naar Oostende naar de politie. Het ziet er niet zo best uit voor jullie. Hoe oud ben je?”

“We zijn allebei achttien.” De meisjes zwegen.

Ik zag dat ze in zak en as zaten en kreeg haast medelijden. Ik had de troeven nu in handen en besloot ze ook uit te spelen.

“Misschien is er een mogelijkheid.” zei ik. Nadia keek me hoopvol aan. “Spelen jullie maar wat met mijn pispaaltje.”

“Geef je ons dan niet aan?”

“Nee, dan laat ik je gaan.” De meisjes wisselden enkele fluisterwoorden en knikten.

“Goed, laat maar zien die pik van je. We zijn er niet vies van.”

“Dat dacht ik wel,” zei ik tevreden. Ik ritste mijn gulp los en haalde mijn nog slappe lid tevoorschijn. Hij is behoorlijk lang en dik en de meisjes keken roodhoofdig toe hoe ik ook mijn ballen naar buiten haalde. Ik nam de penis tussen twee vingers en begon te masturberen, terwijl de vrouwtjes nauwlettend toekeken. Jantje was spoedig groot en dik en de eikel stak als een donkerrode paddenstoel boven mijn strelende hand uit. Ik liet hem vrij in de lucht staan en zei.

“Nu mogen jullie het proberen. Hij moet stijf blijven, anders geef ik jullie alsnog aan.” Veerle nam mijn lid in volle vuist en begon snel te melken, terwijl Nadia de teelballen bewerkte. Al spoedig bevredigde dit eenzijdige spel me niet meer en ik duwde de meisjes weg.

“Kom, we gaan naar achteren, daar hebben we meer ruimte om te spelen.” Ze volgden gehoorzaam en achterin de wagen legde ik een paar zakken op de vloer.

“Veerle, spijkerbroek uit!” beval ik.

“Nee!”

“Verdomme, ik zal je niet verkrachten. Kijk nu eens naar mijn jongeheer, is hij niet heerlijk lang en dik?” Ik liet mijn broeken zakken en toonde de volle lengte.

“Wat een machtige lul” zei Nadia. Meteen trok ze haar spijkerbroek en slip uit en ging op de zakken zitten. “Je mag me naaien, maar je moet me eerst wat opwarmen.”

“Hoe wil je het hebben, liefje?”

“Likken,” zei ze schor, “Heerlijk likken, en ik wil dat fijne ding van jou zuigen.”

“Je mag, ik zal je op je wenken bedienen.” Ik ging naast haar liggen, op mijn zij en Nadia deed hetzelfde. Zij lag met haar hoofd bij mijn penis en ik kon haar donkerblonde poes met mijn lippen aanraken.

“Doe je been omhoog, dan kan ik ertussen.” zei ik. Ze hief haar slanke been en ik keek pal tegen haar kruis aan. Het was dicht begroeid en de schaamlippen sloten de vagina geheel af. Ze had een verrukkelijk stel blanke billen, met een zeer diepe spleet ertussen. Ik had zin in haar en stak mijn hoofd tussen de fluwelen dijen. Het kruis van Nadia geurde zalig, opwindend. Ik trok de schaamlipjes uiteen en duwde mijn tong in het rode roosje. Een tijdlang likte en zoende ik haar intieme delen en warmde haar zo heerlijk op, tot ze klaar was om te neuken. In het vuur van het spel slipte mijn tong soms te ver naar achteren en belande dan in haar warme bilnaad, wat me een enorme kik gaf. Haar ook, want ze mekkerde als een geitje. Aanvankelijk speelde ze wat onzeker met mijn grote staaf, maar toen haar hartstocht de overhand kreeg stulpte ze haar zachte lippen over de eikel en zoog een groot deel van mijn lul in haar mondholte. De grootste verrukkingen werden mijn deel. Ik voelde het genot tot in mijn tenen en ruggenmerg en na een minuut of twee trok ik mijn lid uit haar mond.

“Nu beginnen we met het echte werk, ga maar op je rug liggen.” Even later stak ik mijn zwaard in de schede en liet het meisje voelen hoe heerlijk ik haar vond. Ik wilde genieten en haar ook laten genieten. Wel, ze deed haar best en volgde al mijn ritmische bewegingen alsof zij dagelijks op haar rug lag. “Mag ik ook meedoen?” Vroeg Veerle.

Ze had haar broeken uitgetrokken en toonde me haar blonde pruim. Doorwippend greep ik haar poesje en masseerde dit stevig. Ze vond het lekker en zat met gesloten ogen te genieten.

“Steek je vingers erin”, fluisterde ze, “vinger me klaar, ik kijk wel naar jullie.” Ik dreef twee vingers in haar al natte poes en vingerde haar gevoelvol. Ik leegde mijn zak in de schoot van Nadia die zeer gelukkig was met het glibberige vrachtje en terwijl zij lag te kermen van genot kreeg ik de vagina van Veerle aan het jeuken. Ze schokte wild met haar onderlijf en ik zag speeksel uit haar mond lopen.

We speelden nog wat en toen vond ik dat het tijd werd om op te stappen. De meisjes zette ik in het centrum van Oostende af en daarna reed ik voldaan naar huis.

Desiree

Graag uw sterrenwaardering en/reactie der het verhaal. De auteur zal u dankbaar zijn.

Dank u met liefs van

My

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating / 5. Vote count:

No votes so far! Be the first to rate this post.

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?

Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *